Schoon en met frisse moed Wilco en Hans de rugzak omgedaan (met bij elkaar een litertje of 5,5 aan water en wat boterhammen)de benen beschermt met anti mug (you never know) en hup de brug over langs Titou Gorge het woud in.
Het eerste uur ging aardig, 1 flinke plensbui gehad en het pas was goed te begaan, een flauwe klim en laatste stuk met soort trappen naar beneden.
1e stop, "Breakfast" river. Lekker even afgekoeld in de rivier. Na een minuut of 10 hup weer verder naar de 2e "stop" Valley of Desolation. Harry hield het na een forse klim toch maar voor gezien een hele verstandige beslissing (je moet namelijk ook nog dezelfde weg terug) Dus die zou rustig en op zijn gemak terug naar de auto lopen.
Wij zijn dus met zijn vieren verder gegaan.
Naar de Valley is eerste een klim waar we op de top van de berg een mooi uitzicht hadden en werderom werden verrast door een enorme plensbui (we waren net een beetje opgedroogd) Dan een hele afdaling (fijn voor de terugweg)die redelijk goed te begaan was alleen het laatste stuk is dus gewoon over rotsen klauteren, Janny en ik handen en voeten anders zouden we wel heel snel benenen liggen.
De Valley is heel apart, allemaal kleine bronnetjes met bubbelend water en rook van de zwavel dampen. Even wat uitgerust en rondgekeken en langzaam ons pad weer gevolgd (nou ja pad, een paar keer de rivier oversteken om weer een soort pad terug te vinden en veel geklauter over rotsblokken)
Het belangrijkste is dat we het gehaald hebben YES daar was 'ie boiling lake, ongelooflijk een heel meer kokend water en zwavel stoom bijzondere ervaring, we dachten lekker even uit te rusten waren het niet dat we voor de verandering werden overvallen door een tropische bui, en omdat we hoog stonden kregen we het zelfs koud.Wilco is nog even naar het meer geklauterd maar dat zagen wij even niet zitten we moesten ook nog terug.. Dus snel die boterhammen opgegeten en hup beginnen aan de terugweg.
De beentjes begonnen langzaamaan te protesteren, knieen, bovenbenen het geklauter werd zwaarder. Tussendoor in een kleine pool onderweg gaan zitten, in het warme water heerlijk voor de spieren. Blij toen we weer in de Valley kwamen.
Daar even goed kijken waar het pad weer verder ging (is niet echt eenvoudig maar we waren gewaarschuwd dus hebben we op de heenreis met 4 man goed opgelet)
Ja en dan begint het de klim omhoog... joh dat was echt afzien, je benen willen gewoon niet meer je ademhaling begint ook te protesteren, van de ene kant maar goed dat we zoveel regen hadden want met de volle zon weet ik niet of ik het gehaald zou hebben. Want ook tijdens de terugweg hebben we veel regen gehad.
Helemaal blij toe we weer boven op de berg stonden. (Wilco wel regelmatig voor gelaten want ons tempo was voor hem wat te traag bij de moeilijke punten hees hij ons omhoog maar bij de "normale stukken" kon hij op zijn eigen tempo lopen.Hans bleef netjes achter de 2 dames lopen)
Ja hoor eindelijk waren we weer bij de rivier... pfff. nog wat water drinken (hier hadden we ook even zon) en de voeten koelen in het heerlijke helder water.
Nog een kwartiertje klauteren en dan zat het zwaarste erop... dachten we... ha ha
Nou het laatse stuk was niet superzwaar maar ik was er wel even klaar mee, door al die regen was het een grote modderpoel geworden, we voelde ons net varkens (zo zagen we er dus ook uit) je zakte soms tot je enkels in de blup, en de regen bleef maar vallen, de vermoeidheid werd ook alleen maar erger dus kun je je voorstellen hoe we ons voelde toen we weer terug waren bij Titou Gorge (waar Harry en Wilco al lekker aan de Kubuli zaten) en daar onze voeten in het helder water konden zetten (en de modder van onze benen konden spoelen en de dorst lessen met een kubuli biertje)
Boiling Lake een geweldige ervaring, ze zeggen een van de zwaarste hikes van Dominica dus ik ben best trots dat we het gedaan hebben. (en misschien doe ik het nog wel een keer... maar eerst de spieren weer helemaal bij laten komen.)
En hoe doe je dat met plassen onderweg???
Vraag maar aan Janny, het gemakkelijkste is om het gewoon te laten lopen...
(joh door al die regen waren we dus zeik nat ja dan heeft het niet veel zin meer om je broek te laten zakken...)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten