14 nov. 2007, Vandaag zijn de muggen erg actief, een paar dagen helemaal geen last van ze gehad maar vandaag beetje luie rustdag gedaan (veel buiten zitten lezen) en toch weer een stuk of 4 muggebultjes erbij. Toch gaat het al beter na de beet meteen even insmeren en de er gewoon NIET aankomen dan zakt de jeuk na een half uurtje vanzelf...
Wat hebben we de afgelopen week allemaal meegemaakt? Niet zo heel veel en toch weer genoeg.
Allereerst zijn we afgelopen vrijdag naar Roseau gereden in alle vroegte (half 8) omdat we om half 9 met de brooker hadden afgesproken bij de douane, kijken of we onze spullen vrij konden krijgen.
Eerst tig formulieren getekend en rond half 10 een kort intervieuw met een douane ambtenaar, verliep heel luchtig en goed. De brooker was blij hij zou de spullen ´s middags komen afleveren... oeps even de nog eigenaar van het huis bellen om te kijken of we de sleutel van de garage alvast mogen hebben. Gelukkig dat was geen probleem. Gewone Roseau dag... bij het postkantoor langs, bij Campbell´s de visitekaartjes ophalen, bij de advocaat langs. Wilco opgepikt bij Brizee´s (grote supermarkt) omdat zijn auto bij de garage is en helaas nog niet klaar.
Terug in Picard wachten op de truck met onze spullen, rond half 5 zijn ze de spullen komen brengen, geweldig binnen 15 minuten stond alles in de garage.
We hebben ongeveer 160 euro moeten betalen aan de douane (soort invoerkosten en omdat de goederen 1,5 week in de haven hebben gestaan) dus dat viel reuze mee.
De garage dicht gedaan en gelaten voor wat het was...
Op de zaterdag de rekken die we uit Spanje hadden meegenomen opgezet en daar de meeste dozen opgezet (beetje meer overzicht) langzaam gaan we wel doos voor doos een beetje bekijken, wel hebben we een van de computer eruit gehaald zodat we nu op dezelfde tijd aan de computer kunnen. (skype en msn werken hierop nog niet tenminste de headset niet enzo maar dat komt allemaal wel, in ieder geval kan ik nu aan mijn blog werken terwijl Hans een presentatie met TalkFusion aan het geven is)
Terwijl we in de garage met onze dozen bezig waren kwam er iemand langsrijden die bleef staan dus wij hebben maar gevraagd of hij iemand zocht. Nu bleek dit een landmeter te zijn die hier tevens een soort makelaarsrol hebben en die was op mensen aan het wachten die de grond naast ons kwamen bekijken... hup hier hadden we wel oor voor.
Dus gegevens genoteerd de man later op de dag gebeld, Harpi heet hij, Harpi ´s middags teruggekomen gebabbeld over de prijs etc en volgens Harpi was het het slimste als we zelf direct met de eigenaar mister Paul, vader van Hannah (wasserette) en Sarah (snackette)van hier beneden zaken zouden doen.
Dus gebeld ja zondag om 14:00 had de oude baas (ergens in de 70) wel tijd.
Wij al helemaal blij, samen nog een keer naar het stuk bos gaan kijken. wauw tegek joh.
Zondag na onze zondagsrituele (zwemmen, TF, rommelen lunchen etc) Mister Paul gebeld we hoefde niet langs te komen de deal werd telefonisch akkoord bevonden... YES.
Maandag even naar zijn advocaat.
Helemaal in de 7e hemel dit is perfect.
Maar dit is ook Dominica... en zo goed kennen we het eiland, de mensen de gewoontes etc. nog niet... ha ha voel je hem al aankomen.
Om een lang verhaal kort te maken, maandagochtend leek alles nog ok. (geld vanuit NL overgeboek, wel mee een gunstige koers, 1.452 dus maakt niet uit) Dinsdagochtend om half 9 bij de advocaat (want die zat ´s maandags in Roseau) in Portsmouth alles goed als je het woord van Mister Paul hebt komt alles goed want hij is een echte gentelman... Nou mijheer de advocaat dan heb je je dit keer in je klant vergist...
5 minuten later zegt mister Paul de deal gaat niet door want ik heb het stuk land gisteren middag aan iemand anders verkocht die het al heel lang wilde hebben en nu ineens het geld heeft en mij gisteren heeft betaald.................
Ja dat is effe moeilijk, een diepe teleurstelling waar we hier nog niet tegenaan gelopen zijn.
Niet telang getreurd gewoon weer ondeweg naar Roseau (Wilco even opgepikt want die moest naar de tandarts en zijn auto is nog niet klaar) Postkantoor, Jolly´s pharmacy .. ja er is weer OFF.... hup meteen 3 flesjes gekocht. Bank om het geld voor het huis over te boeken naar de advocaat.
Lunch
en om 3 uur was onze advocaat beschikbaar. Eindelijk ons contract getekend.En ja daar zitten we nu, geld staat nu bij de advocaat, wij hebben een contract getekend en nog hebben we niets... This is Dominica.
De procedure is als volgt: De advocaat neemt nu weer contact op met de koper, die moet het contract ook tekenen, (hierin is opgenomen dat hij 2 maanden heeft om de verstevegingsmuur te bouwen volgens tekening en specificatie, hiervoor houdt de advocaat geld op zijn derde rekening welke pas wordt uitbetaald aan de verkoper op het moment dat de muur klaar en goedgekeurd is)
Als de verkoper dit contract heeft getekend gaat hij samen met de advocaat naar de aidbank om daar een stuk van het land te betalen en te registreren, dan gaan ze naar een andere bank om het andere stuk land over te zetten en dan moeten ze geloof ik ook nog iets doen om het huis op naam te krijgen en dan pas krijgt de verkoper zijn geld en wij de sleutel... geen idee hoelang dit gaat duren, we hopen einde deze week begin volgende week de sleutel in handen te hebben.
Och ja afgelopen maandag zijn we ook nog wezen DUIKEN, schitterend geweldig.
Het was voor ons 2 jaar gelden dat we gedoken hadden in de Dominicaanse republique maar deze 2 duiken sloegen wel alles zo mooi zo simpel zo helder daarbeneden.
Echt de moeite waard.
Helaas geen video en geen foto´s (heel misschien dat een van de andere duikers die wel foto´s heeft gemaakt ons deze nog gaat opsturen maar met amerikanen weet je het nooit) Van de 41 duikplaatsen hebben we er nu 2 gezien... dus nog even te gaan.
Voor jou informatie Lian we hebben bij nummer 39 Toucari bay en nr 34 Shark´s Mouth gedoken (uit je boekje)
2 van die duiken kosten toch behoorlijk veel tijd, om kwart over 8 bij de duikschool, zwemvliezen, pak, lood, masker etc uitzoeken, achter op de pickup mee naar de haven. In het bootje naar Picard beach om andere duikers op te pikken, dan naar de 1e plek. 1e duik 55 minuten onder geweest (voor ons vrij lang) en de 2e duik ongeveer 50 minuten. Tussen door uurtje rust op de pier bij Cabrits. Na het duiken even biertje drinken wat kletsen en het dorp in was alweer half 2 dus snelle hap (bakes met tonijnvulling en een kubuli biertje 5 euro´s met z´n tweetjes)
Op de terugweg onderaan de heuvel Jean Etienne (de rasta man van Hermien die Nederlandse is en een eindje verderop bij ons op de heuvel woont)mee naar boven genomen en meteen maar bij hen op de koffie/thee.
Zij hebben een groot stuk land, Jean heeft alles samen met zijn broer gebouwd, alles uit de natuur, dus een soort luxe boomhut. Wel met een grote kamer, schitterende uitzichten maar alles van hout, open (dus geen ramen, wel luiken en geen horren)
Solar voor de energie maar geen normale stroom dus ´s avonds doen ze de koelkast uit.
Water vangen ze op van de regen (in de droge periode geen idee hoe ze dat dan doen.
Hun zoon van 14 heeft een eigen "hutje" daarnaast hebben ze nog een soort bar gebouwd, kun je afhuren voor feestjes bruiloften etc. en ze hebben een guesthouse wat ze verhuren, boven is er electriciteit maar beneden moet je het met een kirosine lamp doen. Er zijn mensen die dit leuk vinden, toch zoeken wij een beetje meer comfort.
Wel gezellig gebabbeld, Hermien voelt zich wel soms eenzaam op de heuvel, ze bakt zelf haar brood maakt jam, doet aan pottebakken en nog meer dingen maar mist gezelschap want manlief is veel van huis.
Dus ik denk dat ik binnekort maar eens oploop en eens ga kijken wat ik van Hermien kan leren (zij hebben ook vanallerlei kruiden in de tuin waar ik geen weet van heb dus ik heb nog wel wat te leren hierzo)en gewoon om wat te kletsen is voor allebei leuk.
Lieve mensen met deze informatie moeten jullie het weer even mee doen ik ga eens kijken of ik een doosje kan openmaken om te kijken wat we in hemelsnaam allemaal hebben meegesleept uit Spanje.
Ja ze dragen hier nog steeds vanalles op hun hoofd, super knap.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten